Δεκέμβριος 7, 2017 sinopoulou

Συχνά συμβαίνει να ακούμε τη φράση «τόσο νέος κι έπαθε έμφραγμα;» αναφερόμενοι σε κάποιον που η ηλικία του δε συνάδει με προβλήματα υγείας. Κι όμως ο κακός τρόπος ζωής, το κάπνισμα, η υπέρταση, ο διαβήτης, η καθιστική ζωή κλπ είναι παράγοντες που επιταχύνουν το γήρας και την πρώιμη εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων.

Πρόληψη σημαίνει δύο πράγματα: αφενός περιορίζω τις «κακές συνήθειες» κι αλλάζω τον τρόπο ζωής μου κι αφετέρου δεν αμελώ τον τακτικό καρδιαγγειακό μου έλεγχο.

Παρακάτω ακολουθεί ένας χρήσιμος σύνδεσμος για να υπολογίσουμε τον πραγματικό κίνδυνο σε σχέση με την ηλικία και τον τρόπο ζωής:

https://www.cdc.gov/vitalsigns/cardiovasculardisease/heartage.html.

Σεπτέμβριος 29, 2017 sinopoulou

Επισημάνσεις από την Αμερικανική Εταιρεία Καρδιολογίας:

  • Τα παιδιά πρέπει να ελέγχονται για τη χοληστερίνη τους στην ηλικία 9-11 ετών.
  • Οι ενήλικες πρέπει να ελέγχονται στην ηλικία των 20 ετών και κάθε 4-6 χρόνια στη συνέχεια.
  • Το να είναι κάποιος αδύνατος δεν του εξασφαλίζει ότι θα έχει και φυσιολογική χοληστερίνη.
  • Οι τροφές με την ένδειξη «χαμηλά λιπαρά» μπορεί να περιέχουν πολλά κορεμένα λίπη. Διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες!
  • Μια LDL χοληστερόλη που χαρακτηρίζεται ως «φυσιολογική» από το διαγνωστικό εργαστήριο δεν είναι απαραίτητα φυσιολογική ή επιθυμητή γι ανθρώπους με καρδιαγγειακή νόσο ή υψηλό κίνδυνο για καρδιοπάθεια. «Ποια είναι η φυσιολογική τιμή LDL για μένα;» είναι ένα ερώτημα που ο καθένας θα απευθύνει προσωπικά στο γιατρό του.

πηγή: American Heart Association

Μάιος 11, 2017 sinopoulou

Η υπέρταση στην κύηση είναι ένα αρκετά συχνό φαινόμενο. Τιμές πίεσης μεγαλύτερες ή ίσες με 140/90mmHg υποδηλώνουν υπέρταση. Αφορά γυναίκες συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας, που μπορεί να είχαν προυπάρχουσα υπέρταση, ή να εμφανίζουν τώρα για πρώτη φορά πίεση, γυναίκες που έχουν αυξημένο σωματικό βάρος ή παίρνουν πολλά κιλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, έχουν πολύδυμη κύηση, ή σακχαρώδη διαβήτη, καπνίζουν ή ακόμη και πολύ νεαρές γυναίκες που εγκυμονούν σε μικρή ηλικία.

Η υπέρταση στην κύηση μπορεί να διαλάθει και να μη διαγνωστεί εγκαίρως, γιατί υπό την επίδραση νευροορμονικών μηχανισμών, η πίεση φυσιολογικά πέφτει μέχρι τις 20 εβδομάδες, για να ανέβει αμέσως μετά και ειδικά στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Άρα θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και να παρακολουθούμε σχολαστικά την πίεση καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης.

Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση;

Φάρμακα δίνουμε σε τιμές πίεσης πάνω από 150/100 mmHg. Τα φάρμακα που επιτρέπονται στην κύηση είναι πολύ περιορσμένα κι ορισμένα αντιυπερτασικά πρέπει να διακόπτονται ακόμη και πριν η γυναίκα μείνει έγκυος (εάν ήταν ήδη υπερτασική πριν την έναρξη της εγκυμοσύνης).

Συστήνουμε στην έγκυο να ξεκουράζεται αρκετά, να προσέχει το βάρος της, να μην πάρει πολλά κιλά, αλλά όχι να χάσει! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνει πιο ποιοτική διατροφή απ’όλες τις διατροφικές ομάδες, αλλά να αποφεύγει τα πλούσια σε θερμίδες τρόφιμα. Δεν συστήνουμε διακοπή του αλατιού, αλλά ελαφρώς περιορισμό του. Φυσικά το κάπνισμα απαγορεύεται σε όλη τη διαρκεια της εγκυμοσύνης, πολύ περισσότερο αν η εγκυμοσύνη επιπλέκεται με υπέρταση. Η άσκηση ενθαρρύνεται, περίπου μισή ώρα την ημέρα περπάτημα ή ήπιας έντασης κολύμπι.

Ο μεγάλος κίνδυνος από την υπέρταση στην κύηση είναι αυτή να εξελιχθεί σε προεκλαμψία κι εκλαμψία. Η προεκλαμψία είναι υπέρταση κι αποβολή λευκώματος στα ούρα (γι αυτό είναι απαραίτητος ο έλεγχος με γενική ούρων κάθε μήνα), ενώ η εκλαμψία είναι υπέρταση μαζί με λευκωματουρία και γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί. Η εκλαμψία είναι απειλητική για τη ζωή της γυναίκας και του εμβρύου, γι αυτό πρέπει να λαμβάνουμε προληπτικά όλα τα μέτρα ώστε να μη φτάνουμε εκεί. Σε περίπτωση εκλαμψίας διενεργείται επείγων τοκετός

Μάρτιος 9, 2017 sinopoulou

Οι καρωτίδες είναι οι αρτηρίες που τροφοδοτούν τον εγκέφαλό μας με αίμα. Βρίσκονται στην περιοχή του τραχήλου, δηλαδή στα πλάγια του λαιμού μας, μία δεξιά και μία αριστερά.  Η στένωση των καρωτίδων είναι μια μορφή αθηροσκλήρυνσης. Προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνιση της αθηροσκλήρυνσης είναι η καθιστική ζωή, το κάπνισμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία και φυσικά το οικογενειακό ιστορικό.

 

Έτσι, με την επίδραση των πιο πάνω παραγόντων δημιουργείται σιγά σιγά μια αθηρωματική πλάκα η οποία μπορεί να αποφράξει μία καρωτίδα.  Το εύλογο ερώτημα είναι: «δηλαδή, αν κλείσει η μια μου καρωτίδα θα πάθω εγκεφαλικό;» Η φύση προνόησε ώστε ο εγκέφαλος να αιματώνεται από ένα δίκτυο αρτηριών που περιλαμβάνει τη δεξιά έσω καρωτίδα, την αριστερή έσω καρωτίδα και τις δυο σπονδυλικές αρτηρίες. Αυτό σημαίνει ότι σε γενικές γραμμές η απόφραξη της μιας καρωτίδας δεν οδηγεί σε εγκεφαλικό, αφού οι υπόλοιπες τρεις αρτηρίες αναπληρώνουν την αιμάτωση. Ωστόσο δεν αποκλείεται ένα τμήμα αυτής της αθηρωματικής πλάκας που προκαλεί τη στένωση, ή ένας θρόμβος πάνω σ’αυτή,  να αποσπαστεί, να ταξιδέψει μέσω της ροής του αίματος και να πάει να βουλώσει μια αρτηρία του εγκεφάλου, προκαλώντας με αυτό το μηχανισμό εγκεφαλικό επεισόδιο.

 

Άρα ένας άνθρωπος που έχει στένωση καρωτίδων, δηλαδή έχει αθηρωματική πλάκα ικανού μεγέθους σε μια καρωτίδα, μπορεί να μην έχει κανένα σημείο που να μαρτυρά την πάθηση, να έχει ένα φύσημα στην ακρόαση της καρωτίδας με το ακουστικό, ή να περάσει ξαφνικά ένα εγκεφαλικό.

 

Η διάγνωση της στένωσης των καρωτίδων τίθεται υπερηχογραφικά.

 

Η  θεραπεία περιλαμβάνει σε όλους τους ασθενείς διακοπή του καπνίσματος, ρύθμιση της αρτηριακής υπέρτασης, του σακχαρώδη διαβήτη και της υπερχοληστερολαιμίας, σωματική άσκηση και διόρθωση του σωματικού βάρους.

Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει αντιαιμοπεταλικά με κύριο εκπρόσωπο την ασπιρίνη, και  στατίνες με στόχο LDL κάτω από 100 mg/dl  ή ακόμη και κάτω από 70mg/dl για τους ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Η επεμβατική θεραπεία επιφυλάσεται για τους ασθενείς με συμπτωματική στένωση >50% ή ασυμπτωματική στένωση >70%. Υπάρχουν δύο μέθοδοι επεμβατικής αποκατάστασης που είναι η τοποθέτηση stent χωρίς γενική αναισθησία και η κλασσική χειρουργική μέθοδος (ενδαρτηρεκτομή) όπου ανοίγεται η καρωτίδα, καθαρίζεται και ξανασυρράφεται. Και οι δύο μέθοδοι έχουν εξαιρετικά  αποτελέσματα.

Ιανουάριος 30, 2017 sinopoulou

Συχνά ακούω τους ασθενείς μου που έχουν κάποιο φύσημα, να με ρωτούν αν πρέπει να παίρνουν προληπτικά αντιβίωση πριν από οδοντιατρικές επεμβάσεις όπως καθαρισμό, εξαγωγές, κλπ. Πράγματι, η προληπτική χορήγηση αντιβίωσης, συνήθως Amoxil, ήταν πάγια τακτική για πολλά χρόνια. Η λογική της συγκεκριμένης τακτικής ήταν πως σε αιματηρές επεμβάσεις ανοίγει μια πύλη εισόδου μικροβίων, τα οποία μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές λοιμώξεις, επικίνδυνες για τη ζωή του ανθρώπου, όπως η ενδοκαρδίτιδα.  Ωστόσο, εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον, οι  επίσημες οδηγίες έχουν αλλάξει, αφού φάνηκε μικρή μόνο μείωση των περιστατικών ενδοκαρδίτιδας σε ασθενείς που πήραν προληπτικά αντιβίωση σε σχέση με αυτούς που δεν πήραν. Από την άλλη πλευρά, η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών οδηγεί σε αύξηση των αλλεργικών αντιδράσεων αλλά κι αύξηση της αντοχής των μικροβίων στα αντιβιοτικά.

Τελικά, μόνο μια συγκεκριμένη ομάδα ασθενών με φύσημα πρέπει να παίρνει προληπτικά αντιβίωση πριν από οδοντιατρικές επεμβάσεις. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει ασθενείς υψηλού κινδύνου που έχουν κάποιο από τα ακόλουθα:
– Προσθετικές βαλβίδες ή προσθετικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για διόρθωση της βαλβίδας, δηλαδή ασθενείς που έχουν κάνει αντικατάσταση ή διόρθωση βαλβίδας,
– έχουν ιστορικό λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας, δηλαδή έχουν νοσήσει στο παρελθόν από ενδοκαρδίτιδα,
– έχουν συγγενείς καρδιοπάθειες, εκ γενετής δηλαδή καρδιοπάθειες, είτε κυανωτικές χωρίς διόρθωση ή με υπολειπόμενη διαφυγή, ή καρδιοπάθειες χωρίς διαφυγή για 6 μήνες μετά την εγχείρηση.

 

Χημειοπροφύλαξη δεν συστήνεται σε καμμία άλλη συγγενή καρδιοπάθεια ή βαλβιδοπάθεια. Με άλλα λόγια, δε χρειάζεται αντιβίωση στην πρόπτωση μιτροειδούς, στη δίπτυχη αορτική βαλβίδα, στην ασβεστοποιό στένωση της αορτής, στις βαλβιδοπάθειες από ρευματικό πυρετό, στη μεσοκολπική επικοινωνία κλπ.

 

Ωστόσο δίνεται μεγάλη σημασία σε προληπτικά μέτρα για όλους τους ασθενείς με καρδιοπάθεια οποιασδήποτε μορφής, με πρώτο  και κυριότερο τη σωστή υγιεινή του στόματος και τον τακτικό οδοντιατρικό έλεγχο. O λόγος που δίνεται έμφαση στη στοματική υγιεινή είναι ότι φάνηκε πως καθημερινές δραστηριότητες όπως η μάσηση, το βούρτσισμα των δοντιών, η χρήση νήματος κλπ, δημιουργούν συνθήκες μικροβιαιμίας δηλαδή αύξησης της συγκέντρωσης των μικροβίων στο αίμα μας ιδιαίτερα σε ασθενείς με πτωχή στοματική υγιεινή.

Η αντιβίωση λοιπόν, αφορά μόνο συγκεκριμένους ασθενείς και μόνο οδοντιατρικές επεμβάσεις. Προληπτική χορήγηση αντιβιοτικών δεν χρησιμοποιείται σε άλλες διαγνωστικές ή θεραπευτικές πράξεις όπως βρογχοσκόπηση, λαρυγγοσκόπηση, γαστροσκόπηση, κολονοσκόπηση, τοκετό κλπ.

 

http://www.escardio.org/Guidelines-&-Education/Clinical-Practice-Guidelines/Infective-Endocarditis-Guidelines-on-Prevention-Diagnosis-and-Treatment-of..

Ιανουάριος 3, 2017 sinopoulou

 

Η γρίπη ήρθε φέτος πιο νωρίς στην Ελλάδα και ήδη πολλοί άνθρωποι νοσούν απ΄αυτήν, ενώ αναμενεται κι ένα νέο κύμα το επόμενο διάστημα. http://medispin.blogspot.gr/2017/01/blog-post_9.html.

Πολλοί ασθενείς μου αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα του αντιγριππικού εμβολίου και δεν το κάνουν. Συγκεκριμένα λένε: «αφού και πέρυσι που το ‘κανα αρρώστησα, γιατί να το ξανακάνω;»

Εδώ υπάρχουν δυο παρανοήσεις. Η  μία είναι ότι το εμβόλιο κάθε χρόνο παρασκευάζεται ανάλογα με τους τύπους του ιού της γρίπης της προηγούμενης χρονιάς κι έτσι σε περίπτωση μετάλλαξης από τη μια χρονιά στην άλλη, μπορεί το φετινό εμβόλιο να μην έχει ικανή αποτελεσματικότητα.

Η άλλη και συνηθέστερη παρανόηση είναι ότι ο πολύς κόσμος πιστεύει πως κάνοντας το αντιγριπικό δε θα κολλήσει καμία ίωση του αναπνευστικού, από αυτές που μας ταλαιπωρούν τη χειμερινή περίοδο. Λάθος! Το εμβόλιο δεν προστατεύει από τις κοινές ιώσεις, παρά μόνο από τη γρίπη. Και η γρίπη ενώ στη συμπτωματολογία της μπορεί να μοιάζει με τις άλλες ιώσεις, έχει πολύ μεγαλύτερη νοσηρότητα κι επιπλοκές από αυτές. Η γρίπη εκδηλώνεται με αιφνίδιο υψηλό πυρετό πάνω από 38*C πόνο στα κόκκαλα και στους μυς, βήχα, εμετό ή διάρροια, και πολύ λιγα συμπτώματα από το ανώτερο αναπνευστικό όπως συνάχι ή πόνο στο λαιμό. Αντίθετα στις κοινές ιώσεις κυριαρχούν τα συμπτώματα του ανώτερου αναπνευστικού όπως συνάχι και πόνος στο λαιμό και ο πυρετός είναι πιο ήπιος κι ελεγχόμενος με κοινα αντιπυρετικά. Το πρόβλημα είναι στις επιπλοκές. Η γρίπη σε ευπαθή άτομα μπορεί να εξελιχθεί σε πνευμονία, περικαρδίτιδα, καρδιακή, αναπνευστική, ή πολυοργανική ανεπάρκεια.

Εάν κάποιος που ανήκει σε ευπαθή ομάδα δεν έχει ακόμη κάνει το εμβόλιο, μπορεί και τώρα να το κάνει. Ανοσία δηλ. άμυνα, θα έχει περίπου 20 μέρες μετά τον εμβολιασμό. Το συνηθισμένο κύμα της γρίπης στη χώρα μας διαρκεί μέχρι το τέλος Μαρτίου, άρα μπορεί και να προλάβει τη νόσηση. Αν παρ’όλα αυτά δεν προλάβει και νοσήσει, έχει σημασία εντός του 1ου-2ου το πολύ 24ωρου να πάρει τα ειδικά αντιιικά φάρμακα για να προστατευτεί, άρα πρέπει εγκαίρως να αναζητήσει ιατρική βοήθεια.

Δεκέμβριος 28, 2016 sinopoulou

Οι άντρες και οι γυναίκες διαφέρουν σε πολλά κι ένα απ’ αυτά είναι τα συμπτώματα με τα οποία εμφανίζεται η καρδιαγγειακή νόσος.

Περίπου το 1/3 των γυναικών ηλικίας από 45 ως 60 ετών έχουν καρδιαγγειακή νόσο και πολλές φορές δεν το γνωρίζουν. Πραγματικά το 40% των γυναικών αυτών, δεν έχουν τυπικά συμπτώματα που θα τις προιδεάσουν για να ψαχτούν λίγο παραπάνω. Μπορεί να παρουσιάζουν, εύκολη κόπωση, λαχάνιασμα, αδυναμία, παλμούς, πόνο στις αρθρώσεις των χεριών, πόνο στο στομάχι ή το λαιμό, ή εμετό. Ωστόσο, έχουν καρδιαγγειακή νόσο η οποία είναι ο νούμερο 1 παράγοντας για αιφνίδιο θάνατο, πιο θανατηφόρος από όλες τις μορφές καρκίνου, αν αφεθεί χωρίς διάγνωση και χωρίς θεραπεία.

Το καλό είναι πως το  80% αυτών των περιστατικών μπορούν να προβλεφθούν με τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου, όπως το κάπνισμα, την άσκηση, την υγιεινή διατροφή και το σωματικό βάρος.

Στις γυναίκες οι στόχοι της θεραπείας είναι: τιμές πίεσης κάτω από 130/80mmHg, σάκχαρο αίματος κάτω από 100mg/dl και LDL χοληστερίνη κάτω από 115-130mg/dl.

Όμως, στις γυναίκες φαίνεται πως υπάρχουν κάποιοι επιπλέον παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση στεφανιαίας νόσου σε σχέση με τους άντρες. Αυτοί είναι η εμμηνόπαυση σε ηλικία μικρότερη των 50 ετών, η παρουσία αυτοάνοσων νοσημάτων όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος και η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης, η υπέρταση κύησης, οι ακτινοβολίες και οι χημειοθεραπείες για καρκίνο του μαστού, το χρόνιο στρες και η κατάθλιψη η οποία φαίνεται να διπλασιάζει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής σε γυναίκες ηλικίας μικρότερης των 55 ετών.

Ως καρδιολόγος και ως γυναίκα, ξέρω πως οι γυναίκες βάζουν πολύ συχνά τον εαυτό τους και τις ανάγκες τους πίσω από τις ανάγκες του συντρόφου και των παιδιών ή των ηλικιωμένων συγγενών τους. Είναι στη φύση και στη νοοτροπία των γυναικών να προσπαθούν να καλύψουν κατά προτεραιότητα τις ανάγκες της οικογένειάς τους και στην προσπάθεια τους αυτή να παραμελούν ή και να ξεχνούν τον εαυτό τους. Όμως αν δεν είναι αυτές καλά, ποιός θα φροντίσει για τους αγαπημένους τους; Να μια ερώτηση που αξίζει να ξανασκεφτούμε όλες οι γυναίκες.

Δεκέμβριος 9, 2016 sinopoulou

Το ξέρατε ότι…το Δεκέμβριο συμβαίνουν τα περισσότερα εμφράγματα του χρόνου;

Πάνω από 25% φαίνεται να αυξάνεται ο καρδιαγγειακός κίνδυνος αυτό το μήνα σε σχέση με τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου!

Οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και συγκεκριμένα όταν το θερμόμετρο πέφτει κάτω από 5ο C καθώς και η παρατεταμένη έκθεση στο κρύο, δημιουργούν συνθήκες ευνοικές για έμφραγμα όπως η αγγειοσύσπαση και η αύξηση της θρόμβωσης. Για το λόγο αυτό, ιδιαίτερα αν έχουμε γνωστό καρδιολογικό ιστορικό,  δεν πρέπει να εκτιθέμεθα στο κρύο απότομα, χωρίς να είμαστε καλά ντυμένοι, ή να ασκούμαστε στο κρύο. Η μεγάλη κατανάλωση φαγητού κι αλκοόλ ιδιαίτερα στις γιορτές είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικοί παράγοντες για έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Ένας άλλος λόγος που αυτό το μήνα αυξάνεται η συχνότητα των καρδιακών συμβαμάτων, είναι η αυξημένη επίπτωση ιώσεων, οι οποίες επιβαρύνουν το καρδιαγγειακό σύστημα και μάλιστα κι αρκετές μέρες μετά την αποδρομή τους.

Δεν είναι τυχαίο, που συμβουλεύουμε τους καρδιοπαθείς να εμβολιάζονται κάθε χρόνο με το εμβόλιο της γρίππης και να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στα διάφορα κρυολογήματα.

Νοέμβριος 30, 2016 sinopoulou

Το ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής είναι  μια εντοπισμένη διάταση – ξεχείλωμα της αορτής. Η φυσιολογική διάμετρος της κοιλιακής αορτής είναι κατά μέσο όρο γύρω στα 15-20mm. Ανεύρυσμα  έχουμε σε μια αύξηση της διαμέτρου της κοιλιακής αορτής πάνω από 1,5 φορά της φυσιολογικής τιμής, δηλαδή όταν η διάμετρος της ξεπερνά τα 30mm.

Το ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής είναι μια πολύ συχνή νόσος. Αφορά το 5% των αντρών άνω των 60 ετών. Είναι ένας σιωπηλός δολοφόνος, διότι η πάθηση δεν δίνει συμπτώματα κι όταν δώσει είναι ήδη προχωρημένη, δηλαδή υπάρχει ήδη ρήξη του ανευρύσματος η οποία έχει θνητότητα 80%.

Κινδυνεύουν περισσότερο οι άντρες καπνιστές άνω των 65, ή τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό ανευρύσματος. Για το λόγο αυτό, τα άτομα αυτά πρέπει να εξετάζονται και να παρακολουθούνται προληπτικά και τακτικά με υπερηχογραφικό έλεγχο.

Το μόνο μέτρο που φαίνεται να καθυστερεί την αύξηση του ανευρύσματος είναι η διακοπή του καπνίσματος. Άλλα μέτρα, όπως η διόρθωση της πίεσης, της χοληστερίνης κλπ. παρόλο που βελτιώνουν το συνολικόι καρδιακό κίνδυνο, εν τούτοις δεν επιδρούν στην εξελιξη του κοιλιακού ανευρύσματος.

Η παρακολούθηση μέχρι τα 4 εκατοστά πρέπει να γίνεται μια φορά το χρόνο  και μετά τα  4 εκατοστά ανά 6μηνο ή και 3μηνο μέχρι το ανεύρυσμα να φτάσει τα 5 ή 5,5 εκατοστά οπότε και πρέπει να χειρουργηθεί.

Υπάρχουν δυο μέθοδοι χειρουργικής αποκατάστασης: η ενδαγγειακή (με stent) και η ανοικτή χειρουργική. Η ενδαγγειακή μπορεί να εφαρμοστεί περίπου στο 50-60% των ανευρυσμάτων και προτιμάται  σε ηλικιωμένους κι ανατομικώς κατάλληλα ανευρύσματα. Επιπλοκή της μεθόδου είναι μετεγχειρητικές μικρορρήξεις και διαφυγές που μπορεί να χρειαστούν επανεπέμβαση.

Η ανοικτή χειρουργική μέθοδος έχει αποτελέσματα που διαρκούν στο χρόνο με μικρότερη πιθανότητα επανεπέμβασης, ρήξης, ή άλλων επιπλοκών. Προτιμάται σε νεότερα άτομα κι έχει μόνιμα αποτελέσματα.

.

Νοέμβριος 30, 2016 sinopoulou

figure-8Η μιτροειδής βαλβίδα είναι μια βαλβίδα που χωρίζει τον αριστερό κόλπο από την αριστερή κοιλία της καρδιάς. Φυσιολογικά αποτελείται από δύο φύλλα που ονομάζονται γλωχίνες, τα οποία κατά τη διάρκεια της καρδιακής συστολής κλείνουν στεγανά εμποδίζοντας τη ροή του αιματος από την αριστερή κοιλία πρός τον αριστερό κόλπο.
Στην πρόπτωση της μιτροειδούς, η μια ή και οι δυο γλωχίνες είναι από την κατασκευή τους παχύτερες ή  μακρύτερες (εμφανίζουν δηλαδή αυτό που λέμε «περίσσεια ιστού») και όταν κλείνουν, επειδή περισσεύουν, προπίπτουν δηλ. προβάλλουν μερικώς προς τον αριστερό κόλπο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όχι μόνο προβάλλουν αλλά κι επιτρέπουν την παλινδρόμηση μικρής ποσότητας αίματος από την αριστερή κοιλία προς τον αριστερό κόλπο. Τότε έχουμε αυτό που λέμε «πρόπτωση με συνοδό ανεπάρκεια».
Γενικώς η πρόπτωση είναι η συχνότερη βαλβιδοπάθεια με ποσοστό  2-5% στο γενικό πληθυσμό. Παλιότερα πιστεύαμε ότι προτιμά περισσότερο τις γυναίκες, αλλά νεότερες μελέτες δείχνουν ότι αφορά περίπου εξίσου και τα δυο φύλα. Πολλές φορές είναι ασυμπτωματική. Άλλες φορές συνοδεύεται από συμπτώματα όπως αίσθημα παλμών, τσιμπήματα στο στηθος, πόνο, δύσπνοια ή λιποθυμικά επεισόδια.
Όπως και να έχει, η διάγνωση τίθεται πάντα με την ακρόαση και την υπερηχογραφική εξέταση. Ακροαστικώς ακούγεται ένα «κλικ» κι εαν υπάρχει κι ανεπάρκεια ακούγεται κι ένα φύσημα. Ο υπέρηχος θα δείξει πάχυνση και περίσσεια ιστού της βαλβίδας και >2χιλιοστά προβολή μέρους της βαλβίδας προς τον κόλπο. Αν υπάρχει ανεπάρκεια θα δείξει και το jet της ανεπάρκειας.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η πάθηση είναι αθώα και αρκεί ενας περιστασιακός έλεγχος για παρακολούθηση καθε 2-3 χρόνια. Αν συνυπάρχει ανεπάρκεια ή αρρυθμίες μπορεί να χρειαστεί φαρμακευτική αγωγή και συχνότερος έλεγχος. Σπανιότερα η πρόπτωση μπορεί να οδηγηθεί στο χειρουργείο για επιδιόρθωση ή αντικατάσταση της βαλβίδας. Αυτό είναι αρκετά σπάνιο και μπορεί να χρειαστεί σε περίπτωση που η καρδιακή λειτουργία επιδεινωθεί. Παλιότερα η πρόπτωση ειχε συσχετιστεί με εγκεφαλικα επεισοδια και αιφνίδιο θάνατο, όμως νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι δεν σχετίζεται τελικά.

Παλιότερα επίσης δινόταν προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή πριν απο επεμβάσεις (συνήθως οδοντιατρικές) αλλά κάτι τέτοιο δεν συστήνεται πλέον από τις επίσημες οδηγίες.

Όσον αφορά την άθληση, δεν υπάρχει περιορισμός άθλησης για τις περιπτώσεις πρόπτωσης με μικρού βαθμού ανεπάρκεια της βαλβίδας, αντιθέτως ενθαρρύνεται η αερόβια άσκηση. Προβληματισμός υπάρχει στις ασκήσεις υψηλής αντίστασης όπως η άρση βαρών. Παρ’ολο που δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο, φαίνεται πως η μεγάλη και απότομη αυξηση των πιέσεων μέσα στην καρδιά οδηγεί στο τέντωμα της μιτροειδικής συσκευής (των γλωχίνων και των χορδών οι οποίες  δεν είναι τόσο δυνατές όσο στη φυσιολογική βαλβίδα). Αυτό ενέχει τον κίνδυνο ξαφνικής ρήξης μερους της βαλβίδας με αποτέλεσμα αιφνίδια επιβάρυνση της λειτουργίας της.

Σε γενικές γραμμές, η πρόπτωση μιτροειδούς διαδράμμει συνήθως χωρίς σοβαρά προβλήματα κι ο έλεγχος εξαντλείται σε μια τακτική παρακολούθηση. Στους ασθενείς προτείνεται να διατηρούν μια καλή στοματική υγεία, να ασκούνται τακτικά και  να ενημερώνουν το γιατρό τους για πιθανά ενοχλήματα, όπως αίσθημα παλμών, δύσπνοια ή άλλα. Η εγκυμοσύνη δεν αποτελεί πρόβλημα στην πρόπτωση μιτροειδούς.

https://www.healthtap.com/topics/exercising-with-mitral-valve-prolapse